Το Δημόσιο ζητεί από τους κατοίκους να προσκομίσουν τίτλους από την εποχή της Τουρκοκρατίας
ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ διεκδικεί 6.000 ακίνητα της Σύμης,στα σοβαρά!Αναστάτωση επικρατεί στο ακριτικό νησί, καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι,αλλά και Σύμιοι της Διασποράς,μετά τη γ Δ ανάρτηση του Κτηματολογίου,
είδαν το κράτος να αμφισβητεί την κυριότητα των περιουσιών τους και να τους ζητεί τίτλους ιδιοκτησίας του 19ου αιώνα.Η όλη διαδικασία έγινε εν κρυπτώ και αφότου εκατοντάδες άνθρωποι πλήρωσαν φόρους,παράβολα και αμοιβές στις εφορίες,στο Κτηματολόγιο,στους δικηγόρους και στους μηχανικούς.
Oταν το 1995 ξεκίνησε η πιλοτική εφαρμογή του Εθνικού Κτηματολογίου στη Σύμη, το Δημόσιο δήλωσε απόν απ΄ οποιαδήποτε διεκδίκηση και οι κάτοικοι υπέβαλαν δηλώσεις του Ν. 2308/1995 για την κτηματογράφηση των ακινήτων τους. Ωστόσο μετά την έκδοση της διαπιστωτικής πράξης περαίωσης της όλης διαδικασίας η πλειονότητα των ακινήτων του νησιού φέρεται στο όνομα του ελληνικού Δημοσίου! Οπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, το πρόβλημα προέκυψε όταν εμφανίστηκαν κρατικοί υπάλληλοι στο νησί και, παρά τη διαβεβαίωση του τοπικού υποθηκοφυλακείου περί μη ύπαρξης κρατικής περιουσίας, ενέγραψαν 6.000 ακίνητα στο όνομα του υπουργείου Οικονομικών. Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι, μη γνωρίζοντας τίποτε και έχοντας στα χέρια τους τα «σίγουρα» χαρτιά του Κτηματολογίου, πιάστηκαν, στην κυριολεξία, στον ύπνο.
Οταν πριν από λίγο καιρό οι Σύμιοι, έκπληκτοι, αντελήφθησαν την ιδιοκτησιακή εκτροπή, ζήτησαν εξηγήσεις από τους αρμοδίους, οι οποίοι τους κάλεσαν να προσκομίσουν «τίτλους ιδιοκτησίας προ του 1885!». Το ζήτημα, κρύβει και μια σκοτεινή πτυχή, αφού, όπως στο μεγαλύτερο κομμάτι του νησιωτικού χώρου, έτσι και στα Δωδεκάνησα, πλην Ρόδου και Κω, το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου δεν ισχύει, άρα σε περίπτωση διεκδικήσεων αυτός που οφείλει να προσκομίσει τίτλους ιδιοκτησίας είναι το κράτος και όχι ο ιδιώτης.
Εξοργισμένοι οι νησιώτες
Οι Σύμιοι είναι εξοργισμένοι με την κυβέρνηση και την περασμένη Κυριακή, σε λαϊκή συνέλευση, ζήτησαν νομοθετική ρύθμιση για το ζήτημα, ειδάλλως, όπως αποφάσισαν, θα προχωρήσουν σε «δυναμικές κινητοποιήσεις» , οι οποίες αναμένεται να φθάσουν ως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Στο νησί δεν υπήρχε δημόσια περιουσία γιατί δεν ήταν «δοριάλωτο από τον Σουλτάνο», καθώς οι Σύμιοι είχαν έρθει σε συμφωνία με την Υψηλή Πύλη και οι περιουσίες τους παρέμειναν σεβαστές τόσο από τους Οθωμανούς όσο και από τους Ιταλούς. Μάλιστα στη Σύμη υπήρχαν μόνο δύο κρατικά ακίνητα της Ιταλικής Δημοκρατίας, που εκποιήθηκαν στη συνέχεια από το ελληνικό Δημόσιο.
Αν και η ΚΥΔ ενημερώθηκε από το Κτηματολόγιο για το νόμιμο των ιδιοκτησιών, προώθησε την υπόθεση σε επιτροπή ενστάσεων στην Αθήνα, η οποία με τον νόμο 224/16.6.1926 ( «περί διοικητικής αποβολής δημοσίων κτημάτων υπέρ αεράμυνας!» ) ζήτησε από τους Σύμιους οθωμανικούς τίτλους ιδιοκτησίας των ημερών του Αβδούλ Χαμίτ Β Δ !
Ολα αυτά προκάλεσαν αλυσιδωτές και κωμικοτραγικές συνέπειες. Η Εφορία ζητεί φόρους για τα ακίνητα που δήμευσε το κράτος ή ακόμη, σε κάποιες περιπτώσεις, ένα σπίτι μπορεί μεν να ανήκει στον ιδιοκτήτη, όμως η κουζίνα του ανήκει στο κράτος! Μάλιστα, η άγνοια της κρατικής μηχανής προκαλεί ερωτήματα, αφού στα αρχεία του δήμου βρίσκονται πλείστα όσα έγγραφα που αφορούν αγοραπωλησίες ακινήτων των τελευταίων 150 ετών. «Αυτά που δεν έκαναν οι Ιταλοίτα κάνουν οι Ελληνες » σημειώνει ο κ. Γ.Καλοδούκας , ένας από τους «πληγέντες» του αλαλούμ της ελληνικής γραφειοκρατίας. « Η οικογένειά μου ήρθε στη Σύμη το 1760 από την Κρήτη και έχει τίτλους ιδιοκτησίας από το 1852».
«Ακόμη και τα σχολεία του νησιού χτίστηκαν σε δικά μας ακίνητα,τα οποία δωρίσαμε στο κράτος.Και έρχεται τώρα η πολιτεία να δημεύσει τέσσερα ακίνητα,για τα οποία έχουμε ανοιχτά στεγαστικά στις τράπεζες ύψους 170.000 ευρώ » τονίζει οργισμένος και συμπληρώνει: «Είμαστε επτά μίλια από την Τουρκία.Η Ελλάδα μάς παρέλαβε νοικοκυραίους και μας παραδίδει φτωχούς».
Οι Σύμιοι επιστρέφουν την πρόσκληση στους αρμοδίους και τους ρωτούν: «Γιατί δεν απευθυνθήκατε στον Σουλτάνο στην Κωνσταντινούπολη για να σας προμηθεύσει τα απαραίτητα χρυσόβουλα;Γιατί δεν τρέξατε στον αντιβασιλέα των Ιταλών Ντε Βέκι για να σας τα κατοχυρώσει;» .
Στο ψήφισμα που έστειλαν οι κάτοικοι και ο δήμος προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρ.Παπούλια καταγγέλλουν «το ελληνικό Δημόσιο για την απαράδεκτη,ανέντιμη και εντελώς παράνομη δήμευση της ιδιωτικής μας περιουσίας» και υπενθυμίζουν ότι «οι κατακτητές την περιουσία μας τη σεβάστηκαν» .
«Οι αρμόδιοι έχουν τρελαθεί τελείως»
«Αυτό που έχει γίνει είναι δέκα φορές παράνομο» σχολιάζει μιλώντας προς «Το Βήμα» ο δήμαρχος του νησιού κ. Ε.Παπακαλοδούκας . «Το κράτος,πλην Ρόδου και Κω,δεν είχε περιουσιακά στοιχεία» λέει και προσθέτει: «Προφανώςοι αρμόδιοι έχουν τρελαθεί τελείως. Πρέπει να δώσουν λύση».
«Είναι από τα απαράδεκτα της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης.Είμαστε στα σύνορα και, αντί να γίνει μια προσπάθεια για να παραμείνει ο κόσμος στα νησιά,το κράτος έφθασε να αμφισβητεί την περιουσία του» σημειώνει ο νομάρχης Δωδεκανήσου κ. Γ. Μαχαιρίδης.
Οι Οθωμανοί, οι Ιταλοί και οι τίτλοι
ΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ιδιωτικών ακινήτων από το κράτος δεν είναι καινούργιο φαινόμενο στα Δωδεκάνησα. Πέρυσι η ΚΥΔ Δωδεκανήσου έστειλε τελεσίγραφο στους λιγοστούς κατοίκους στο Καστελόριζο, στο Μαράθι και στους Αρκιούς, με το οποίο επίσης ζητούσε οθωμανικούς τίτλους ιδιοκτησίας.
Ακόμη, υπάρχουν ουκ ολίγες δικαστικές αποφάσεις σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, όπως η Κάρπαθος, όπου τα δικαστήρια δικαίωσαν τους ιδιώτες. Το πρόβλημα χρονολογείται από την περίοδο της Ιταλοκρατίας, κατά τη διάρκεια της οποίας οι κατακτητές προχώρησαν στη σύνταξη Κτηματολογίου. Ωστόσο οι νησιώτες ελάχιστη προθυμία έδειξαν στο να πληρώσουν για τα απαραίτητα παράβολα (αφού η παρ΄ ολίγον ένωση με την Ελλάδα ήταν νωπή) και οι περιουσίες τους πέρασαν εικονικά στην ιδιοκτησία του ιταλικού κράτους. Οταν η Ελλάδα πήρε τα Δωδεκάνησα στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ουδείς έθεσε θέμα ιδιοκτησιών.
ΤΟ ΒΗΜΑ
