Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Ο ρόλος του γεωμετρικού τρόπου σκέψης στην Παιδεία

“Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω”.

Aπαραίτητη προϋπόθεση εισδοχής–μύησης στην ανώτερη Παιδεία, κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα, αποτελούσε η εις βάθος γνώση γεωμετρίας. Ιδιαίτερα στην κλασσική Αθήνα, η Γεωμετρία, και κατ’ επέκταση ο γεωμετρικός τρόπος σκέψης, αποτελούσε έναν από τους θεμελιώδεις άξονες της Παιδείας. Βασικό δε παιδευτικό στόχο είχε, δια της λογικής επεξεργασίας των δεδομένων βάσει πρώτων αρχών-αξιωμάτων, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. Τέτοια σκέψη συνιστούσε το θεμέλιο του κατεξοχήν νοητικού μηχανισμού για την καλλιέργεια της συνείδησης προβληματισμού και της στρατηγικής σκέψης, αλλά και αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα της πολυτρόπου νοήσεως. Τέλος συνεισέφερε στην ατομική πνευματική ελευθερία και στη διαμόρφωση σωφρόνων και ευδαιμόνων ατόμων.
Μπορεί όμως μόνη η αυστηρή λογική σκέψη να διεισδύσει στην τελική και απόλυτη αλήθεια;

Ας μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις , ουδέποτε δύναται αποκλειστικά και μόνο η μαθηματικο-λογική σκέψη να διεισδύσει στην απόλυτη βεβαιότητα και στην τελική αλήθεια. (Αυτό έχει και μαθηματικώς αποδειχθεί το 1931 από τον εξέχοντα Μαθηματικό/Λογικοθεωρητικό Kurt Gödel στα Θεωρήματα ‘Μη Πληρότητας’)

Δεν υπάρχουν σχόλια: