Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Θα μάθουμε ποτέ;

thumb

Το ημερολόγιο της γραμματέως του Χριστοφοράκου, μέσα στο οποίο υπάρχουν καταγραφές των επαφών (και των δώρων) του, προφανώς δεν αποδεικνύει κάτι έκνομο. Περιγράφει ωστόσο μια ατμόσφαιρα, μέσα στην οποία αναπτύχθηκε το παράσιτο της διαπλεκόμενης «συνεργασίας» πολιτικής εξουσίας και οικονομικής ισχύος.

Η ανάπτυξη του εν λόγω παρασίτου, που προφανώς εκτείνεται και πέρα από την υπόθεση της Siemens, είχε, όπως αντιλαμβανόμαστε σιγά - σιγά όλοι μας, ολέθριες συνέπειες σε πολλά επίπεδα:

1. Στο πολιτικό υπονομεύτηκε η λαϊκή κυριαρχία, καθώς η λαϊκή εντολή προς τους εκλεγμένους πολιτικούς ουδέποτε συμπεριέλαβε ούτε δικαιολόγησε κανενός είδους συνδιαλλαγή με οικονομικά συμφέροντα. Με το πέρασμα του χρόνου αποτέλεσμα αυτής της συνδιαλλαγής υπήρξε η υποταγή της πολιτικής εξουσίας στην οικονομική με συνέπεια τη μετατροπή της σε αναξιόπιστη παράμετρο της πολιτικής διαδικασίας.

2. Στο κοινωνικό επίπεδο ο καθημερινός συγχρωτισμός των (πολιτικών) εκπροσώπων του λαού με τους ισχυρούς της οικονομίας ομογενοποίησε στα μάτια του κόσμου πρότυπα και συμπεριφορές. Η άνοδος, ο πλουτισμός με κάθε μέσο και τρόπο, η επιτυχία και η επικράτηση με κάθε κόστος έγιναν κυρίαρχη ιδεολογία σε μια κοινωνία η οποία εκπαιδεύτηκε όχι μόνο να ανέχεται, αλλά και να επιδιώκει τα πάντα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ: http://www.topontiki.gr/Articles/view/6778

Δεν υπάρχουν σχόλια: